මම පිමි දහයක් පැන්න..ඉතුරු ටිකත් පැනල ගෙදර එනව..ඒ තමයි පුතා දුන්නු අන්තිම පණිවිඩය

0

මිය­ගිය දිනට කලින් දවසේ පුතා මට කෝල් එකක් දීලා මාමේ මම පැර­ෂුට් පිමි දහ­යක් දැන් පැනලා ඉව­රයි, ඉතුරු ටික ඉවර කරපු ගමන් ගෙදර එනවා කියා කිව්වා. ඒක තමයි පුතා අන්ති­මට කතා කරපු වචන ටික. පහු­වදා පුතාට කර­ද­ර­යක් වෙලා කියා පණි­වි­ඩ­යක් ආවා. මම හිතුවේ නැහැ පුතා අපි හැමෝම දාලා ගිහින් කියා.

මේ අම්පාර උහන ගුවන් හමුදා පැර­ෂුට් පුහුණු පාසලේ පුහු­ණ­වක නිරතව සිටි­යදී මිය ගිය ගුවන් හමු­දාවේ බළගණ නායක මනෝජ් පද්ම­ති­ලක වීර­කො­ටුව මහ­තාගේ මාමා වන ආර්.එම් රංජිත් රණ­තුංග මහතා සිය බෑන­ණු­වන්ගේ වියෝව දරා­ගත නොහැ­කිව පැවසූ කතා­වයි.

මිය­ගිය ගුවන් හමුදා නිල­ධා­රි­ව­ර­යාගේ මළ සිරුර ඊයේ (21) දහ­වල් වන­ වි­ටත් ඔහු පදිංචි අඹ­සෙ­වණ වීර­කො­ටුව පොල්ල­ගොල්ල නිව­සට ගෙන­විත් නොති­බිණි. ගම්වා­සීන්, හිත­මි­තු­රන් ඇතුළු විශාල පිරි­සක් ඒ වන විටත් ඔහුගේ නි‍ෙව­සට පැමිණ සිටි­යහ.
“පුතා උපන්නේ 1986 ඔක්තෝ­බර් 19 වැනිදා. මහ­නු­වර විද්‍යාර්ථ විදු­හලේ අධ්‍යා­ප­නය ලබන සමයේ පුතා ශිෂ්‍ය භට පුහු­ණුව ලැබූවා. එයා ජනා­ධි­පති බාල­ද­ක්ෂ­යෙක්. විද්‍යාර්ථ විදු­හලේ උප ප්‍රධාන ශිෂ්‍ය­නා­ය­කයා ලෙස කට­යුතු කළ පුතා ආර­ක්ෂක අංශ­යට සම්බන්ධ වන්න පාසල් කාලයේ සිටම කැමැ­ත්තෙන් හිටියා. 2008 වසරේ සැප්තැ­ම්බර් මාසේ 28 වැනිදා එයා කොත­ලා­වල ආර­ක්ෂක විද්‍යා පීඨයේ 26 වැනි කණ්ඩා­යමේ සාමා­ජි­ක­යෙක් ලෙස එයා පුහු­ණු­වට එක් වුණා. පුහු­ණුව අව­සන් කර ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමු­දාවේ වන්නි සටන් පාසලේ සේව­යට එක් වුණා.

පැර­ෂුට් පුහු­ණු­වට පුතා උහන පුහුණු පාස­ලට ගියේ මාසෙ­කට විතර කලින්. එයා විහාහ වෙලා තාම වස­රක පමණ කාල­යක් පම­ණයි. පවුලේ හැමෝම සමඟ ඉතා සුහ­ඳව හිටිය නිසා හැමෝම එයාගේ දියු­ණු­වට ආශි­ර්වාද කළා. රාජ­කා­රි­යට එයා අවං­කව කැප­වීම් කළා. පුතාගේ තාත්තා හෘද­යා­බා­ධ­ය­කින් මිය ගියේ මීට අවු­රුදු දෙක­කට විතර කලින්.

පුතාට තව නංගී කෙනෙ­කුයි මල්ලී කෙනෙ­කුයි ඉන්නවා. මගේ අයියා මීට මාස තුන­කට කලින් මිය ගියා. පුතා අන්ති­මට කතා කළ දව­සට තමයි තුන්මාසේ දානේ යෙදිලා තිබුණේ. පුහු­ණුව අත­ර­තුර කතා කර එයා දානේ වැඩ කට­යුතු ගැන කතා කරලා ඇහුවා. පුහු­ණුව තව දවස් කිහි­ප­ය­කින් ඉවර වුණ ගමන් ගෙදර එනවා කට්ටිය හොඳින් නේද කිය­ලත් අහුවා. පුතා මේ විදි­හට ගෙදර එයි කියලා අපි හීනෙ­කි­න්වත් හිතුවේ නැහැ.

මිය ගිය මනෝජ්ගේ පාසල් මිතු­රකු වන මිනින්ද පිය­ර­තන මහතා මෙසේ පැව­සු­වේය. පුංචි කාලේ ඉඳලා අපි දෙන්න ගමේ හැදුණේ වැඩුණේ එකට. අධ්‍යා­ප­නය ලැබුවේත් එකම පාසලේ. ගමේ පොදු වැඩ­ව­ලදී ඔහු කා සම­ඟත් එකතු වී වැඩ කළා. ඉගෙන ගන්න හරිම දක්ෂයි. ඉල­ක්ක­යක් ඇතිව ජීවි­තය ගොඩ­නඟ ගත්ත කෙනෙක්. නිවා­ඩු­වට ගමේ අවාම එදා වගේම යාළු­වොත් එක්ක කතා කරන්න අම­තක කළේ නැහැ.

ඡායා­රූප – කටු­ග­ස්තොට සමූහ සහ
ඌව වෙල්ලස්ස

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here